دهه کرامت

کـرامت انسـانی

کرامت و عزت و بزرگواری جزئی از سرشت انسان است و اگر انسان خود را آنچنان که هست بیابد، کرامت و عزت پیدا می کند. تکریم خداوند نسبت به بنی آدم و برتری آن ها بر بسیاری از مخلوقات در قرآن مورد تاکید قرار گرفته تا جائیکه می فرماید فرزندان آدم را حقیقتاً گرامی داشتیم و بر بسیاری از آفریده های خود، به گونه ای برجسته برتری دادیم. در ادبیات غنی فارسی نیز به کرامت و عزت آدمی به زیبایی توجه شده است چنانکه پروین اعتصامی شاعره بزرگ ایرانی اشاره می کند:
بـه ظـاهـر مـلـک تـن را پـادشاهیـم                                 بـه معنـی خـانه خـاص خـدائیـم
در اینجا نیست شمعی جز رخ دوست                                 وگـر هست انعکاس چهره اوست
ده ها شاعر خوش قریحه فارسی زبان که دیوان هائی گران سنگ از خود به میراث گذارده اند در باب کرامت انسان سروده های فراوانی دارند.
حافظ بر این عقیده است که انسان در اثر یک سلسله تلاش ها و گذراندن مراحل سلوک و تقویت روح معنوی به خدا تقرب می کند در نتیجه چنین انسانی از ملائک برتر و بالاتر مقام می گیرد پس باید به این موجود خاکی با نظری دگرگون نگاه کرد
بعد از وفات تربت ما در زمین مجوی                     در سینه های مردم عارف مزار ماست
و به قول سعدی:
تن آدمی شریف است به جان آدمیت                  نـه همین لباس زیباست نشان آدمیـت
رسد آدمی به جائیکه به جز خدا نبیند                    بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت
همه آنچه را که اجمالاً به آن اشاره کردیم با این هدف بود که به وجه همنوع دوستی، زیردست نوازی، محبت و ایثار و از خودگذشتگی انسان تاکید کنیم. چرا که انسان ها اجتماعی هستند و مانند سنگ‌ها نیستند که از یکدیگر بی‌خبر و با هم بی‌ارتباط باشند، بلکه مانند حلقه‌های یک زنجیره‌اند که حیات و قوامشان در گرو پیوستگی و وابستگی است. از اینرو است که اندیشهوران و مصلحان، با بیان و قلم مردم را به تعاطف، تعاضد، همدلی و خدمت‌رسانی دعوت کرده‌اند.
بـس بگـردید و بـگـردد روزگـار                                 دل بـه دنیـا درنبنـدد هوشیـار
ای که دستت می‌رسد کاری بکن                                 پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار
اینکـه در شـهنامـه‌ها آورده‌انـد                                 رستـم و رویینـه‌تـن اسفنـدیار
تـا بـدانند این خـداوندان ملک                                 کـز بسی خلـقست دنیا یادگـار
نـام نیـکو گـر بمـاند ز آدمـی                                 بـه کـزو مـانـد سـرای زرنگـار
چون زبردستیت بخشید آسمان                                 زیـردستـان را همـیشه نیک‌دار
شکر نعمت را نکویی کن که حق                                 دوسـت دارد بنـدگان حق گزار
/ 0 نظر / 39 بازدید