شهادت حضرت رقیه(س)

بسم الله الرحمن الرحیم

ز اشک دیده به خاک خرابه بنْوشتم * * * به طفل خانه به دوش، آشیانه لازم نیست

نشان آبله و سنگ و کعب نی کافی است * * * دگر به لاله ‌ی رویم، نشانه لازم نیست

به سنگ قبر منِ بی‌ گناه بنْویسید * * * اسیر سلسله را، تازیانه لازم نیست

مرا ز مُلک جهان، گوشه ‌ی خرابه بس است * * * به بلبلی که اسیر است، لانه لازم نیست

رقیه ...رقیه نجیب! ای مهتاب شب‏های الفت حسین! ای مظلوم‏ ترین فریاد خسته! گلِ نازدانه پدر و انیس رنج‏ های عمه! ای یادگار تازیانه ‏های نینوا و سیل سیلی کربلا! رقیه... رقیه صبور! بمان، که بی‏ تو گلشن خزان دیده اهل بیت، دیگر بوی بهار را استشمام نخواهد کرد، بمان که کمر خمیده عمه، مصیبتی دیگر را تاب نخواهد آورد.

امشب، غمگین‏ترین ماه، آسمان دنیا را تماشا می‏ کند. آسمان! چه دل‏ گیری امشب، گویی غم مصیبتی به گستردگی زمین، قلبت را می ‏فشرد. در و دیوار خرابه، از اندوه زینب علیهاالسلام ، بر سر و سفیر می‏ کوبند. متاب امشب ای ماه، متاب! متاب که امشب خرابه شام، از داغ سه ساله گل حسین، تیره ‏ترین خرابه دنیاست. متاب ای ماه، متاب!

فرا رسیدن 5صفر سالروز شهادت یادگار 3 ساله امام حسین علیه السلام ، حضرت رقیه سلام الله علیها را به محضر امام عصر حضرت حجة ابن الحسن عسکری علیه آلاف التحیة و السلام و عموم شیعیان جهان تسلیت عرض مینماییم.

شهادت حضرت رقیه(س)

/ 0 نظر / 39 بازدید